RSS Feed     Twitter     Facebook

Formalności przy zatrudnieniu w Norwegii

Rozmiar czcionki:
Formalności przy zatrudnieniu w Norwegii

Norwegia to państwo bardzo dobrze rozwinięte gospodarczo, pomimo że jest to najrzadziej zaludnione, po Islandii, miejsce w Europie. Jest to kraj, który słynie z pięknych krajobrazów, a także z dobrych warunków pracy, wysokich zarobków i niskiego stopnia bezrobocia. Norweski rynek pracy stwarza wiele możliwości i jest bardzo atrakcyjny, dlatego też do Norwegii emigruje bardzo wiele osób w celach zarobkowych. Obecnie, aby podjąć w Norwegii pracę do 3 miesięcy nie trzeba posiadać żadnych zezwoleń na pracę.

Formalności

Norwegia nie jest członkiem Unii Europejskiej, natomiast jest związana z układem o EOG (Europejskim Obszarze Gospodarczym). Toteż w dniu 1 maja 2004 roku z chwilą rozszerzenia UE Norwegia, jak większość państw europejskich zastosowała ograniczenie swobodnego przepływu pracowników w stosunku do nowych państw członkowskich. W Norwegii aby podjąć pracę należało uzyskać najpierw zezwolenie na pobyt i pracę, które wydawane było pod warunkiem posiadania oferty zatrudnienia. Jednak w Norwegii z dniem 1 maja 2009 roku zniesiono przepisy przejściowe dla pracowników z Węgier, Polski, Słowenii, Słowacji, Łotwy, Litwy, Estonii i Czech. Obecnie tylko pracownicy z Rumunii i Bułgarii ujęci są przepisami przejściowymi.

Według obowiązującego prawa obywatele UE/EOG/EFTA na terenie Norwegii do trzech miesięcy mogą przebywać bez konieczności posiadania wizy. Osoby, które szukają pracy mogą w Norwegii przebywać do sześciu miesięcy, ale pod warunkiem zarejestrowania się w urzędzie pracy (AETATEN). Po tym czasie trzeba uzyskać zezwolenie na pobyt, które będzie nas uprawniać do pracy lub prowadzenia działalności gospodarczej. Takie zezwolenie na pobyt wydawane jest dla:
- pracowników: osób samozatrudnionych prowadzących własną firmę, które w Norwegii będą prowadzić stałą działalność,
- dostawców usług: osoby zatrudnione u zagranicznych pracodawców, które w ich imieniu będą wykonywać usługi/zlecenia w Norwegii,
- usługobiorców: osoby które w czasie pobytu w Norwegii będą kupować usługi,
- studentów,
- osób posiadających własne środki lub otrzymujących stałe, regularne świadczenia,
- osób, które pracowały w Norwegii, ale zakończyły już aktywność zawodową.

Wniosek na pozwolenie na pobyt na terenie Norwegii należy złożyć w najbliższym komisariacie policji lub w norweskich placówkach dyplomatyczno-konsularnych.

W placówce wypełniamy odpowiedni formularz, podpisujemy go i składamy, dołączając dowód osobisty lub paszport, umowę o pracę i zdjęcie paszportowe. Oprócz tego należy przedłożyć następującą dokumentację:
- osoby samozatrudnione muszą przedłożyć opis działalności, możliwe że będzie wymagana dalsza dokumentacja, uzależniona od rodzaju prowadzonej działalności czyli np. ewidencja kontraktów na wykonanie konkretnych usług, przedstawienie biznesplanu przedsięwzięcia,
- pracobiorcy muszą przedłożyć umowę o pracę lub dowód zatrudnienia, w którym określony jest okres zatrudnienia, zakres obowiązków i płaca,
- dostawcy usług muszą przedłożyć pisemny opis czasu trwania i rodzaju zlecenia, oraz dokumentację dotyczącą płatności,
- usługobiorcy muszą przedłożyć opis odbioru usługi i dokumentację udowadniającą, że zapłacono za daną usługę,
- studenci muszą przedłożyć dokumentacje o przyjęciu przez instytucję kształcącą, oraz oświadczenie, że zapewnione jest ubezpieczenie zdrowotne w postaci ubezpieczenia prywatnego oraz pokrycie kosztów utrzymania,
- członkowie rodzin obywateli państw UE/EOG/EFTA muszą poświadczyć pokrewieństwo przedkładając odpowiednią dokumentację, która jest uzależniona od otrzymanego pozwolenia przez główną osobę oraz związków pokrewieństwa z członkami rodziny,
- osoby, które posiadają własne środki lub otrzymują stałe, regularne świadczenia muszą przedłożyć: poświadczenie z kraju ojczystego o emeryturze/rencie/ubezpieczeniu albo innym świadczeniu lub dokumentację poświadczającą posiadanie własnych środków oraz dokumentację poświadczającą czas trwania świadczenia.

Wnioski o pobyt rozpatruje UDI. Czas oczekiwania na takie pozwolenie jest różny, zależy od ilości wniosków jakie wpłynęły.

W sytuacji, gdy wniosek zostanie odrzucony możemy złożyć bezpłatnie odwołanie do UDI. Jednak gdyby instytucja ta nie zmieniła zdania, to rozpatrywać wniosek może też Komisja ds. Integracji (UNE). Natomiast jeśli nasza umowa o pracę ważna jest przez okres krótszy niż jeden rok, w takim przypadku zezwolenie na pobyt zostanie udzielone stosownie do okresu trwania umowy. W momencie gdy umowa o pracę podpisana jest na czas nieokreślony, pozwolenie na osiedlenie w Norwegii, daje nam prawo do zamieszkania na okres 5 lat.

Obowiązek rejestracji w Urzędzie Ewidencji Ludności

Osoby, które studiują, pracują lub otrzymały zezwolenie na podstawie tak zwanego „łączenia rodzin” mają obowiązek rejestracji w Urzędzie Ewidencji Ludności. Urzędnikowi należy okazać paszport lub inny dokument tożsamości. Otrzymujemy numer personalny w zależności od czasu pobytu tymczasowy czyli D-numer, albo stały czyli ID-numer – składający się z 11 cyfr. W ciągu ośmiu dni powinniśmy powiadomić Urząd Ewidencji Ludności w przypadku, gdy wyjedziemy z Norwegii lub zmienimy adres zamieszkania. Możemy tego dokonać także drogą elektroniczną wysyłając odpowiedni formularz w formie pisemnej.

Obowiązek rejestracji w Urzędzie Podatkowym

W Norwegii każdy mieszkaniec musi płacić podatek dochodowy. Dlatego też, po zawarciu umowy z pracodawcą powinniśmy się udać do Urzędu Podatkowego w miejscu zamieszkania, aby uzyskać kartę rozliczeń podatkowych. W celu rejestracji w Urzędzie Podatkowym powinniśmy zabrać ze sobą: umowę o pracę, paszport, swój norweski D-numer lub pesel norweski, pozwolenie na pobyt. W Urzędzie Podatkowym należy podać też adres pocztowy w Norwegii. O zmianie adresu należy koniecznie powiadomić Urząd Podatkowy. W przypadku gdy po raz pierwszy ubiegamy się o kartę podatkową otrzymamy pesel norweski lub numer rejestracyjny D-numer. Na karcie podatkowej zostaje nadrukowany numer, który służy do identyfikacji w placówkach publicznych. Taką kartę otrzymuje się co roku. Przed upływem roku podatkowego w razie potrzeby można wymienić kartę. Aby pracodawca mógł prawidłowo obliczyć stawkę potrącenia podatku od pensji musimy wykazać mu kartę podatkową. W przeciwnym razie pracodawca, według ustawy, będzie potrącał 50% podatku z wynagrodzenia. Poza tym numer ten jest potrzebny do założenia w Norwegii konta bankowego.

Krajowy Zakład Ubezpieczeń

W Norwegii każda osoba pracująca i płacąca podatki automatycznie podlega Norweskiemu Systemowi Ubezpieczeń Społecznych. To pracodawca ma obowiązek obliczenia odpowiedniej kwoty na składki ubezpieczeniowe od wynagrodzenia pracownika. W Krajowym Zakładzie Ubezpieczeń pracodawca przeprowadza procedurę rejestracji. Ale w przypadku, kiedy pracownik ma prawo do zasiłku np. na dziecko, musi się udać osobiście do norweskiego oddziału lokalnego Krajowego Zakładu Ubezpieczeń. Zaznaczyć należy, iż ubezpieczonemu pracownikowi przysługuje prawo do zasiłku macierzyńskiego, zasiłku chorobowego, renty, emerytury (wiek emerytalny w Norwegii to 67 lat). Przed wyjazdem do Norwegii należy w Polsce udać się do Krajowego Zakładu Ubezpieczeń w swoim miejscu zamieszkania. Wydadzą nam Europejską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego, która wymagana jest podczas pobytu w innych krajach UE/EOG w przypadku choroby. A gdy już uzyskamy pozwolenie na pobyt na terenie Norwegii to możemy starać się o norweską Kartę Ubezpieczenia Zdrowotnego.

Be the first to like.

Skomentuj artykuł

Musisz być zalogowany aby komentować.